What about love, babe?

Φτιάχνω ιστορίες μες το μυαλό μου…Φτιάχνω έρωτες και φεγγάρια και βράδια γεμάτα πάθος και ψιθυριστά «σε αγαπώ για πάντα». Και αυτά τα «σε αγαπώ για πάντα» ποτέ δεν έρχονται. Και πιστεύω ότι υπήρξε έρωτας ενώ το μόνο που υπήρξε ήταν το «one night stand».  Και το μόνιμο φεύγει από το παράθυρο.

Ενώ; Ενώ, θα ήθελα να είμαι κάποιου,  η έγνοια. Γιατί κουράστηκα να έχω εγώ την έγνοια μου. Κουράστηκα να είμαι η καλημέρα και η καληνύχτα μου. Θέλω να ξυπνάω με τη μυρωδιά σου στο στόμα μου. Να κοιμάμαι και να με κρατάς αγκαλιά. Να κάνουμε έρωτα και να μου λες ότι είσαι μόνο δικός μου. Κατάδικος μου.

Έχω ανάγκη το χάδι σου. Έχω ανάγκη να νιώθω ότι ανήκω κάπου.

Είμαι από αυτές τις γυναίκες που δεν πρόκειται ποτέ να ζητήσω όλα αυτά. Δεν θα τα υπονοήσω καν, γιατί απλά θεωρώ δεδομένο πως αφού είσαι στη ζωή μου, ξέρεις τις ανάγκες και τις αδυναμίες μου. Και είναι πολλές. Είμαι ας πούμε, ανασφαλής. Θέλω τόση σημασία για να πιστέψω αυτά που μου λες που μπορεί να γίνομαι κουραστική. Αν τα πιστέψω όμως και νιώσω σιγουριά κοντά σου, να είσαι σίγουρος ότι θα περάσουμε καλά. Επίσης θυμώνω εύκολα. Και δεν το δείχνω. Απλά έρχεται η ώρα που ξεσπάω. Και καλά κάνεις να μην είσαι κοντά.

Επίσης θεωρώ δεδομένο ότι ξέρεις πως έχω ανάγκη να χέρια σου να είναι μπλεγμένα ανάμεσα στα δικά μου. Έχω ανάγκη τη στιγμή που είμαι ευάλωτη να μην πεις τίποτα. Να μην υποσχεθείς τίποτα. Μόνο να με κρατήσεις ασφαλή μέσα στην αγκαλιά σου. Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρα μας…

Και το πρωί θα σε ξυπνήσω με δυο φιλιά. Μπορεί και τρία. Και θα σου ευχηθώ να έχεις μια υπέροχη μέρα. Και θα περάσω τη μέρα μου, παίρνοντας αποφάσεις που προσπαθώ να υλοποιήσω. Και το βράδυ, όταν συναντηθούμε, να πούμε τα νέα μας. Και να νιώσω στο βλέμμα σου ότι σου έλειψα. Όπως μου έλειψες εσύ.

Θέλω να με ακούς. Να με νιώθεις. Να με καταλαβαίνεις. Θέλω να είσαι παρών στη ζωή μου. Χόρτασα από ανθρώπους που ήταν εδώ και ήταν απών. Εδώ σε θέλω καρδιά μου. Ψυχή τε και σώματι.

Θέλω να μου πηδάς το μυαλό πριν καν απλώσεις το χέρι σου πάνω μου. Θέλω να γελάς, και να ζεις και να φλερτάρεις τη μέρα σου! Πολλοί θα βρεθούνε να σου πούνε ότι είμαι αναίσθητη. Εσύ να ξέρεις όμως ότι δεν είμαι. Κάτω από τη μάσκα της αναισθησίας κρύβεται ένα πλάσμα που θέλει απλά να είναι δικό σου.

Θέλω να μου λες την αλήθεια σου. Και προσοχή. Δεν θέλω να διανοηθείς να θες να φύγεις και να μένεις, απλά για να μη με πληγώσεις! Μην ανησυχείς. Έχω τα κότσια να προχωράω και χωρίς εσένα. Εκπαιδεύτηκα για αυτό. Γεννήθηκα έτοιμη να προχωρώ!

Και μη ξεχάσεις ποτέ. Όσο ανεξάρτητη και να είμαι, θέλω πάντα, μα πάντα, να με κάνεις να νιώθω ότι ανήκω σε σένα και συ ανήκεις σε μένα. Κτητικό; Έτσι είμαι γω και ούτε μπορώ, ούτε και θέλω να αλλάξω… Έτσι είμαι γω.. να σε ονειρεύομαι πια, δεν είναι αρκετό.

Spread the love

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *